Savol beruvchi aytadi: Mening erim hech qachon menga ishonmaydi, hatto men uning oldida rostgo'y bo'lganimda ham. Shuning uchun men ishni qisqartirib, unga yolg'on gapira boshladim. Buni axloq, din va an'analarga zid ekanini bilaman, lekin bu holat hayotimni barqarorlashtiradi. Ba'zida uning ruxsatisiz pul olishga majbur bo'laman, chunki bizning o'ziga xos ehtiyojlarimiz bor, u esa buni umuman qondirmaydi. Bu ehtiyojlar faqat ovqat va ichimlik bilan cheklanmaydi. Yolg'on va o'g'irlik Allohning chegaralarini buzmaydi, bu holatda hukm nima?