Them dhe me ndihmën e Zotit: Koha e agjërimit fillon nga çasti kur del agimi i ndritshëm që shtrihet në horizont deri në perëndimin e diellit, sipas marrëveshjes. Agimi ka dy lloje: agimi i rremë, i cili është bardhësia që shfaqet në qiell dhe pas tij vjen errësira, dhe agimi i vërtetë, i cili është bardhësia që shtrihet në horizont. Me daljen e agimit të rremë, nuk ndalohet ngrënia për agjëruesin derisa të dalë agimi i vërtetë. E pranuar nga juristët është që agjërimi të fillojë me daljen e agimit të vërtetë, dhe kjo ndodh sapo ezani fillon. Kështu, bëhet e qartë se nuk lejohet ngrënia dhe pirja gjatë ezanit të dytë, sipas konsensusit të juristëve të njohur në katër shkollat e mendimit. Kush ha ose pi gjatë ezanit, duke gëlltitur një kafshatë në gojë dhe nuk e nxjerr atë, duhet të kompensojë dhe të bëjë kafarë. Ndërsa hadithi "Nëse ndonjë prej jush dëgjon thirrjen dhe enë është në dorë, le të mos e lërë atë deri sa të plotësojë nevojën e tij prej saj" i referohet ezanit të parë, pra agimit të rremë, dhe vetë hadithi është i dobët, dhe nuk lejohet të veprohet sipas tij në kundërshtim me Kuranin dhe hadithet e sakta, dhe nuk ka rëndësi për ata që lejojnë ngrënien dhe pirjen nëse del agimi dhe thirret; për shkak të kundërshtimit me konsensusin e juristëve, dhe Zoti e di më mirë.