Të them dhe me ndihmën e Zotit: Uji që është përzier me një substancë të ngurtë të pastër ka dy raste: ose e nxjerr ujin nga natyra e tij ose nuk e nxjerr: Së pari: Nëse e nxjerr ujin nga natyra e tij nga hollësia, rrjedhshmëria, shuarja e etjes dhe rritja, në mënyrë që të marrë një emër tjetër përveç ujit: atëherë bëhet i pastër, por jo pastrues për ndotjen, prandaj lejohet të hiqet ndotja e vërtetë me të, por nuk lejohet abdestimi dhe larja me të. Së dyti: Nëse nuk e nxjerr ujin nga natyra e tij: ka raste: e para: Nëse nuk ndryshon asgjë nga karakteristikat e ujit nga ngjyra, shija ose era me përzierjen e një substance të ngurtë të pastër: atëherë mbetet i pastër dhe pastrues për ndotjen, prandaj lejohet të hiqet ndotja e vërtetë me të, dhe lejohet abdestimi dhe larja me të. E dyta: Nëse ndryshojnë të gjitha karakteristikat e ujit nga ngjyra, shija ose era me përzierjen e një substance të ngurtë të pastër pa gatim: si sapuni, shafrani, fruta, dhe gjethe druri që synojnë pastërtinë, atëherë mbetet i pastër dhe pastrues për ndotjen, prandaj lejohet të hiqet ndotja e vërtetë me të, dhe lejohet abdestimi dhe larja me të. E treta: Nëse ndryshojnë të gjitha karakteristikat e ujit nga ngjyra, shija ose era me përzierjen e një substance të ngurtë të pastër të gatuar me ujë në mënyrë që të bëhet i trashë: atëherë bëhet i pastër, por jo pastrues për ndotjen, prandaj lejohet të hiqet ndotja e vërtetë me të, por nuk lejohet abdestimi dhe larja me të; për Ibn Abasin : "Një njeri ra nga deveja e tij dhe vdiq, tha : Lani atë me ujë dhe sidr...", në Sahih Muslim 2: 865, dhe Sahih Bukhari 1: 425. Për Qais ibn Asim : "I erdhi Profeti  dhe e urdhëroi të lahet me ujë sidri", në Sunan e Bejhekiut të Madh 1: 172. Dhe për Um Hane, Allahu qoftë i kënaqur me të, tha: "Profeti  në ditën e hapjes ishte në majë të Mekës, i erdha dhe Abu Dhari solli një enë me ujë, thashë: Unë e shoh aty gjurmët e brumit, tha: Abu Dhari e mbuloi atë dhe u larë, pastaj Profeti  e mbuloi Abë Dhariun dhe ai u larë" në Sahih Ibn Khuzeime 1: 119, dhe Sahih Ibn Hiban 3: 462, shiko: Umdet e Rajes 1: 85, dhe Zoti e di më mirë.