Them dhe me ndihmën e Zotit: ajo që pranohet në besimin tonë për lëvizjen që e prish namazin është që ai që e sheh namazin të mendojë se ai nuk është në namaz, kështu që namazxhiu e imagjinon se nëse dikush tjetër e shikon atë duke bërë këtë lëvizje, do të thotë se ai nuk është në namaz, dhe atëherë namazi i tij prishët, dhe Zoti e di më mirë.