Përjashtohet nëse nuk ka ata që janë bërë miq, dhe ata janë ata që janë konvertuar së fundmi dhe ne kemi nevojë t'i bëjmë ata miq për besimin, ose ata që ishin jobesimtarë dhe ne dëshironim t'i bëjmë ata miq për Islamin, ose ishin jobesimtarë dhe ne dëshironim të parandalonim keqbërjen e tyre ndaj Islamit. Kjo ndodhi në kohën e Omerit, radijallahu anhu, prandaj Omeri, radijallahu anhu, nuk u dha atyre që ishin bërë miq, për shkak të mungesës së kushteve të miqësisë. Njëherë, Abide thotë: "Erdhën Ajnina bin Hisin dhe Al-Akr' bin Habes te Ebu Bekri, radijallahu anhu, dhe i thanë: O pasardhësi i të Dërguarit të Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, ne kemi një tokë të thatë që nuk ka bar dhe as dobi, prandaj nëse mendon se mund të na japësh atë, ndoshta ne do ta mbjellim dhe do ta punojmë. Ai përmendi hadithin mbi ndarjen e tokës dhe dëshminë e Omerit, radijallahu anhu, dhe heqjen e saj. Omeri, radijallahu anhu, tha: "Në të vërtetë, i Dërguari i Allahut, sal-lallahu alejhi ve sel-lem, ishte duke i bërë miq juve kur Islami ishte i poshtër, dhe Allahu e ka nderuar Islamin, prandaj shkoni dhe përpiquni sa më shumë që të mundeni, Allahu nuk do t'ju mbrojë nëse ju mbani bagëtinë." Kjo është në Sunanet e Bejhekiut të Madh 7: 20. Prandaj, pjesa për ata që janë bërë miq mbetet dhe nuk është përjashtuar. Nëse kushti i miqësisë është i pranishëm, ata do të marrin pjesën e tyre, përndryshe jo, ashtu siç ndodh që nëse nuk ka kushtin e varfërisë te një person, ai nuk e meriton zekatin, dhe kur kushti i varfërisë është i pranishëm te ata që e meritojnë, ata do të marrin nga zekati.