Unë them dhe me ndihmën e Zotit: nuk lejohet të fshihet mbi këpucët për ata që duhet të bëjnë abdes nga menstruacionet; sepse kushti për lejen e fshirjes mbi to është që ndotja të jetë e lehtë, dhe nëse ndotja është e rëndë: si menstruacionet dhe gjaku, atëherë nuk lejohet; sepse leja për fshirjen në ndotjen e lehtë është për të shmangur vështirësinë; sepse ajo përsëritet dhe është e zakonshme, kështu që ndodhin vështirësi dhe mundime në heqjen e këpucëve, ndërsa ndotja nga gjaku nuk është e zakonshme, kështu që nuk ndodh vështirësi në heqjen e tyre. Prandaj: nëse ndodhet një shkak për abdes: si gjaku, menstruacionet dhe lindja, fshirja mbi këpucët anulohet, dhe duhet të hiqen ato dhe të lahet i gjithë trupi, dhe fshirja mbi këpucët rinovohet pas veshjes së tyre pas përfundimit të pastrimit nëse dëshiron këtë. Kështu që, nga Safuan ibn Asal , tha: «Ai  na urdhëronte që kur ishim në udhëtim të mos i heqim këpucët tona për tri ditë dhe netët e tyre, përveç nga ndotja e gjakut, por jo nga jashtëqitja, urina dhe gjumi», në Sahih ibn Khuzeime 1: 13, dhe Sunan e Nasait të Madhe 1: 92, dhe Sunan e Tirmidhi 1: 159. Dhe nga Anas , tha : «Nëse ndonjëri prej jush bën abdes dhe vesh këpucët e tij, le të falet me to dhe le të fshijë mbi to, pastaj të mos i heqë ato nëse dëshiron përveç nga ndotja e gjakut», në Mustadrak 1: 290, dhe e konfirmoi, dhe menstruacionet janë një ndotje e rëndë si ndotja nga gjaku, kështu që merr të njëjtin rregull. Shih: Al-Maraqi fq. 131, dhe Redd al-Muhtar 1: 174, dhe Hadiya al-Alaiya fq. 39-40, dhe Bada'i al-Sanai 1: 10, dhe Allahu e di më mirë.