Nuk ka nevojë të kompensojë ditën e parë; sepse kur perëndoi dielli ai ishte i vetëdijshëm dhe kështu qëllimi i agjërimit për ditën e nesërme ishte i vlefshëm, dhe shtylla e agjërimit është përmbajtja, dhe humbja e ndjenjave nuk e kundërshton atë, kështu që agjërimi i tij për ditën e parë është i vlefshëm për shkak të ekzistencës së shtyllës dhe kushtit të tij, dhe duhet të kompensojë ditën e dytë; sepse qëllimi për ditën e dytë nuk ekzistonte, siç është përmendur në 'Mabsut' 3: 70.