Hanafijtë lejojnë në kontrata kushtin që është sjellë nga zakoni, dhe pyetja para se zakoni të zbatohej me këtë kusht ishte e papranueshme; sepse nuk ishte zbatuar nga zakoni, dhe është e njohur se kushti nuk bëhet zakon brenda një dite e një nate, por fillon ngadalë deri sa bëhet zakon, kështu që para se të bëhej zakon ishte i ndaluar, pastaj kur u përhap dhe u bë zakon u kthye në të lejuar? A është kjo forma e çështjes?