Them dhe me ndihmën e Zotit: është e drejtë e bashkëshortit të ndalojë gruan e tij të dalë pa nevojë, dhe puna e gruas nuk është një nevojë e domosdoshme. Marrëveshja para martesës për punën e gruas nuk e detyron as burrin as gruan; sepse është në kundërshtim me natyrën e kontratës, dhe çdo kusht që është në kundërshtim me natyrën e kontratës nuk është i detyrueshëm. Ashtu siç nuk është e qartë për të dy bashkëshortët natyra e jetës martesore dhe kërkesat e saj; prandaj, rëndësi ka natyra e kontratës dhe jo ajo për të cilën janë marrë vesh, dhe si pasojë, bashkëshorti ka të drejtë ta ndalojë gruan e tij të punojë jashtë shtëpisë, dhe Zoti e di më mirë.