Unë them dhe me ndihmën e Zotit: Është bërë e zakonshme në bankat islame përdorimi i murabahas së vonuar si një alternativë për transaksionet me interes, dhe kjo është për tregtarët që duan të blejnë disa mallra. Në tregun me interes, ata marrin hua nga bankat tradicionale mbi bazën e interesit, pastaj blejnë mallrat e kërkuara me shumën që kanë marrë hua nga bankat. Ndërsa bankat pa interes, në vend që t'u japin atyre shumën në para, blejnë ato mallra vetë me çmim të menjëhershëm, pastaj u shesin atyre ato mallra me një çmim më të lartë dhe të vonuar. Duke qenë se klientët i drejtohen bankave me kërkesën që banka të blejë atë mall, pastaj të lidhë murabahan e vonuar me ta, kjo quhet "murabaha për urdhërin e blerjes", siç është në fikhun e shitjeve (1: 614). Sarakhsiu ka thënë në "Al-Mabsut" (30: 238): "Një njeri i urdhëroi një njeri tjetër të blejë një shtëpi për një mijë dirhem, dhe e informoi se nëse e bën, ai do ta blejë atë nga urdhëruesi për një mijë e njëqind. U frikësua urdhëruari se nëse e blen, urdhëruesi nuk do të dëshirojë ta blejë atë, tha: ai do ta blejë shtëpinë duke e lënë veten me mundësinë për ta kthyer për tre ditë dhe do ta pranojë, pastaj urdhëruesi do t'i thotë: e kam marrë nga ti për një mijë e njëqind, dhe urdhëruari do të thotë: është e jotja kështu... Dhe nëse urdhëruesi nuk dëshiron ta blejë, urdhëruari mund ta kthejë atë me kushtin e mundësisë për ta kthyer, duke e shmangur kështu dëmimin nga kjo." Vërehet se ata janë mjaftuar me përmendjen e afatit këtu pa nevojën për një premtim të detyrueshëm, por kur premtimi i detyrueshëm është bërë i zakonshëm dhe i njohur siç është shpjeguar më parë, mund të mbështetet në të, dhe Zoti e di më mirë.