Them me ndihmën e Allahut: Nuk lejohet të bësh dua për mëshirë dhe të kërkosh falje për jo-muslimanët pas vdekjes; sepse ata janë vend për ndëshkim, jo për bekim; për shkak të mosbesimit të tyre në Allahun e Lartësuar, dhe mëshira nuk lejohet veçse për muslimanët; sepse ata janë vend për mëshirën e Allahut, ndërsa jobesimtarët me mosbesimin e tyre janë vend për zemërimin e Allahut, tha Allahu i Lartësuar: {Dhe mos fal për asnjërin prej tyre që ka vdekur kurrë dhe mos qëndro mbi varrin e tij. Ata kanë mohuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe kanë vdekur si të pabesë} [Teube: 84].
Në 'Mihit el-Burhani' 2: 184: «Dhe kërkimi i faljes për jobesimtarin është haram, tha Allahu i Lartësuar: {Kërko falje për ta ose mos kërko falje për ta. Nëse kërkon falje për ta shtatëdhjetë herë, Allahu nuk do t'i falë ata, sepse ata kanë mohuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij dhe Allahu nuk udhëzon njerëzit e pabesë} [Teube: 80]». Dhe mëshira nuk ndryshon nga kërkimi i faljes; sepse mëshira e tyre pas vdekjes është falja e mëkateve të tyre.
Ndërsa gjatë jetës bëhet dua për udhëzim për ta; siç është përmendur në letrën e të Dërguarit të Allahut  drejtuar Heraklit: (Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit, nga Muhamedi, rob i Allahut dhe i Dërguari i Tij, drejtuar Heraklit, madhështisë së Romës, paqja qoftë mbi atë që ndjek udhëzimin...) në Sahih Bukhari 5: 2310,  dhe tha : «O Allah, udhëzo fisin Daws dhe sill ata» në Sahih Bukhari 4: 44, dhe në 'Tuhfat el-Muluk' 3: 97: «Nëse i thotë jo-muslimanit: Allahu të zgjat jetën, nuk lejohet, përveç nëse synon zgjatjen e jetës për Islamin e tij». 
Kjo nuk bie ndesh me dëshirën për të mirën për jo-muslimanët, dhe kryesorja e të mirës është udhëzimi i tyre drejt së vërtetës, sepse ne e urrejmë mosbesimin e tyre që është i dëmshëm për ta dhe për njerëzimin dhe që bie ndesh me të mirën për njerëzit dhe përmban dëmin e tyre, dhe Allahu e di më së miri.