Them dhe me ndihmën e Zotit: Personaliteti juridik në jurisprudencë është si në vakuf dhe shtëpinë e pasurisë, ai është i përshtatshëm për pronësi dhe dhënie pronësie dhe për të qenë kreditor dhe debitor, por duhet të ketë një përfaqësues që ka plotësinë e aftësisë për të vepruar në emër të saj, por nuk i jepen të gjitha rregullat që i jepen personalitetit real, siç është detyrimi për zekat dhe ekzistenca e një llogarie të veçantë për të, e cila është e pavarur nga pronari i saj, si në krijimin e disa kompanive, në mënyrë që borxhi që ka mbi të të mos e ngarkojë pronarin e saj, kështu që pronarët e borxheve nuk mund të kërkojnë nga pronari; sepse është një personalitet juridik i pavarur, kështu që shembuj të tillë rregullash nuk pranojnë në jurisprudencë, dhe Zoti e di më mirë.