Ai mund të ketë ndërmend të agjërojë Ramazanin nga nata deri para dritës së madhe, përveç nëse ka ndodhur diçka që e kundërshton agjërimin pas lindjes së diellit, ndërsa nëse ka ndodhur diçka që e kundërshton atë nga ngrënia, pirja dhe marrëdhëniet intime, qoftë me qëllim apo pa qëllim, nuk lejohet të ketë qëllim pas kësaj, siç është në fetvat hindiane 1: 196; për Salmën ibn Akou, radijallahu anhu, ai tha: ((Profeti, salallahu alejhi ue selem, i urdhëroi një njeri nga Benu Aslam të thërriste njerëzit që kush ka ngrënë le të agjërojë pjesën tjetër të ditës, dhe kush nuk ka ngrënë le të agjërojë, sepse dita është Dita e Ashurës)), në Sahih Bukhari 2: 705, dhe Sahih Ibn Hiban 8: 385, dhe Mustadrak 3: 608, dhe Ashura ishte e detyrueshme për agjërim para detyrimit të Ramazanit, për Aishën, radijallahu anha, ajo tha: ((Dita e Ashurës agjërohej nga Kurejshët në kohën e injorancës, dhe Profeti, salallahu alejhi ue selem, e agjëronte atë, dhe kur erdhi në Medinë e agjëroi dhe urdhëroi për agjërimin e saj, por kur u detyrua Ramazani, e la ditën e Ashurës, kështu që kush do ta agjërojë le ta agjërojë dhe kush do ta lërë le ta lërë)), në Sahih Bukhari 2: 704, dhe Sahih Muslim 2: 792, tha imami Tahaoui: ((Kjo është një dëshmi se ai që është i detyruar të agjërojë një ditë dhe nuk e ka pasur qëllim natën, ai e ka të mjaftueshëm para dritës)), shiko: I’la as-Sunan 9: 113.