Kushti për vlefshmërinë e tij është që të ketë qëllim gjatë natës, ose një qëllim të krahasuar me lindjen e agimit; kjo për shkak se ky agjërim nuk është i caktuar, prandaj duhet të ketë qëllim derisa të caktuar, siç është shpjeguar në "Shpjegimin e Mbrojtjes" fq. 234, dhe "Kryesori i Kujdesit" 1: 307. Nëse e agjëron me qëllim pas lindjes së agimit, ai është një vullnetar, dhe ai duhet ta kompensojë këtë vullnetarizëm nëse e prish atë. Ndërsa nëse mendon se ka një ditë për të kompensuar, dhe fillon me kushtet e saj, pastaj del se nuk ka agjërim mbi të, atëherë nuk e detyron të përfundojë agjërimin e tij dhe as të kompensojë; sepse ai është i justifikuar për shkak të harresës, me kusht që të thyejë agjërimin menjëherë, por më e mira është të përfundojë agjërimin e tij. Ndërsa nëse vazhdon të agjërojë pas mësimit se ka një ditë për të kompensuar, atëherë ai bëhet i detyruar, prandaj nuk i lejohet të ndërpresë agjërimin e tij, dhe nëse e ndërpret agjërimin, atëherë ai është i detyruar të kompensojë, siç është në "Dhuroja Alajiane" fq. 156.