Muslimani nuk duhet të kufizohet në gjykimet e tij fetare në një fikh të caktuar, por në atë që argumenton nga saktësia e haditheve, siç tha disa nga dijetarët: (Nëse hadithi është i saktë, ai është mendimi im). Ka çështje që mund të bien në kategorinë e kufizimit, megjithëse ato kanë leje duke u mbështetur në hadithe që janë transmetuar nga profeti Muhamed a.s., dhe një shembull për këtë është: mësimi i tretë në temën e pastërtisë së gruas nga doktori Muadh Hawa, ku hadithi që ai e përmendi në këtë rast shumica e dijetarëve thonë se është i dobët, dhe gjithashtu deduksioni i doktorit është në kundërshtim me atë që është transmetuar nga profeti a.s. dhe atë që ka përmendur zonja Aisha r.a. në këtë rast: 1. Se profeti a.s. e përmendte Allahun e Madhërishëm në çdo gjendje, dhe Kur'ani është gjithashtu përmendje. 2. Kur profeti a.s. i urdhëroi Aishën r.a. gjatë haxhit, kur ajo ishte në menstruacione, që të bënte gjithçka që bën haxhiu, përveç se të bënte tawaf rreth shtëpisë dhe të lutej; a nuk është përmendja dhe leximi i Kur'anit diçka që bën haxhiu? 3. Kur profeti a.s. sqaroi se muslimani nuk ndotet; si mund të ndalojmë gruan në menstruacione nga leximi i Kur'anit? Pavarësisht se besimtari nuk ndotet. 4. Ajeti: (Askush nuk e prek atë përveç ata që janë të pastruar) i referohet: tabelës së ruajtur, ata janë engjëjt e pastruar dhe jo njeriu. Prandaj, këtu fillojnë mendimet dhe mosmarrëveshjet, dhe origjina është që të përmenden hadithet dhe saktësia e tyre dhe të shpjegohet mendimi i dijetarëve të hadithit për saktësinë e gradës së hadithit; që njeriu të jetë plotësisht i sigurt për atë që merr nga mësuesit e tij.