Ai që e ka humbur agjërimin e Ramazanit për shkak të udhëtimit dhe ka vazhduar të jetë në udhëtim deri sa vdiq, do t'i paraqitet Allahut dhe nuk ka detyrë për ta kompensuar; sepse ai vdiq para se të bëhej e detyrueshme për të kompensuar. Megjithatë, nëse ai ka lënë testament që të ushqehet për të, testamentit të tij i jepet vlefshmëri, edhe nëse nuk ishte e detyrueshme për të, dhe duhet të ushqehet për të nga një e treta e pasurisë së tij; sepse vlefshmëria e testamentit nuk varet nga detyrimi. Shih: Al-Hadiyya Al-‘Ala’iyya fq. 173, dhe Bada’i’ Al-Sanai’ 2: 104.