Ai duhet të përfundojë agjërimin e ditës kur udhëtoi, dhe nëse e prishi, duhet të kompensojë një ditë në vend të saj; sepse udhëtimi nuk lejon prishjen e agjërimit të ditës së cilës i ka ardhur agimi kur ishte në vendin e tij, dhe nuk ka dënim për të; për shkak të dyshimit të udhëtimit, dhe dënimi nuk është i detyrueshëm në rastin e dyshimit, shiko: Hedia Al-Alaiya fq. 175.