Unë them dhe me ndihmën e Zotit: është e nevojshme që tregtia shtetërore në shkëmbimin e shitjes dhe çmimit të ketë një mbështetje bankare nga secili nga kontraktuesit që garanton dorëzimin e çmimit ose të shitjes nga ana e tjetrit. Ky angazhim i bankës për të paguar çmimin quhet "Letër Garancie". Nëse ai merr dokumentet e ngarkesës, ai i shqyrton ato nëse përputhen me kushtet dhe specifikimet; nëse i gjen ato të përputhshme, ai paguan shumën e mbështetjes, dhe blerësi quhet "Kërkues i Hapjes së Mbështetjes". Kjo hapje e mbështetjes bankare mund të përmbajë çmimin e plotë nga blerësi, dhe quhet "E mbuluar plotësisht", mund të ketë një pjesë të çmimit dhe quhet "E mbuluar pjesërisht", ose mund të mos ketë asgjë nga çmimi dhe quhet "E pambuluar". Banka nuk bën një mbështetje të tillë falas, por e bën për një tarifë të caktuar; në rastin e parë nuk ka huazim nga banka për blerësin, dhe ajo që merr nga paratë është tarifë për këtë punë, dhe nuk ka asnjë dëm në këtë; sepse është e përcaktuar me tarifën e tregut për ata që e bëjnë këtë punë. Sheiku ynë Osman në Fikhun e Shitjeve (2: 1082- 1089) tha: "Ka një nevojë të vërtetë për tregtinë bashkëkohore që nuk mund të plotësohet me garancinë falas, kështu që çështja kërkon një shqyrtim të kujdesshëm dhe kujdes për të dyja anët... Ajo që duket është se hapja e mbështetjes nuk është vetëm një kontratë garancie, por shoqërohet me shërbime të tjera që ofron banka, dhe nuk ka asnjë problem që të marrë një tarifë për to." Në rastin e dytë: banka mund të bëhet partner me blerësin, duke ofruar pjesën tjetër të çmimit për shitësin, dhe pastaj e shet pjesën e saj nga blerësi për një çmim që bien dakord, duke realizuar kështu atë që dëshiron nga fitimi që ka marrë nga paratë dhe hapja e mbështetjes. Në rastin e tretë: banka mund të blejë shitjen, dhe pastaj ta shesë blerësit për çmimin që bien dakord mbi bazën e vlefshmërisë së premtimit të detyrueshëm, ose të ketë një kontratë të ortakërisë midis bankës dhe blerësit, në mënyrë që banka të jetë pronari i parave, dhe blerësi të jetë ortak, duke realizuar kështu fitimin e dëshiruar nga tregtia me paratë e tij dhe hapjen e mbështetjes. Sheiku ynë Osman në Fikhun e Shitjeve (2: 1090) tha: "Sa i përket marrjes së interesit mbi letër mbështetje që nuk është e mbuluar, ajo është e ndaluar për shkak se është një kamatë e pastër, dhe zëvendësimi i saj më i mirë ligjor është që banka të lidhë një kontratë ortakërie ose ortakërie me klientin për importimin e mallrave. Dhe importuesit zakonisht importojnë mallra kur kanë kërkesa nga blerësit për ato mallra. Nëse qëllimi është hapja e mbështetjes me mbulim pjesor, banka mund të hyjë me klientin në një shoqëri; mbulimi pjesor është pjesa e klientit në kapital, dhe pjesa tjetër është pjesa e bankës, dhe ata duhet të bien dakord për përqindjen e ndarjes së fitimit pas mbërritjes së mallrave dhe shitjes së tyre në treg. Në këtë rast, komisioni për hapjen e mbështetjes është pjesë e kostos së shoqërisë. Nëse qëllimi është hapja e mbështetjes pa mbulim fare, ata mund të hyjnë në ortakëri, në mënyrë që banka të jetë pronari i parave që ka paguar kur mbërrijnë dokumentet, dhe klienti të jetë ortak, në kuptimin se ai lidh marrëveshjen me shitësin eksportues, merr mallrat nga porti dhe i shet ato në treg, dhe fitimi që arrin, ai e ndan atë midis tij dhe bankës sipas përqindjes së rënë dakord në ortakëri. Sa i përket bankave islame sot, ato hapin mbështetje pa mbulim mbi bazën e murabahas, dhe rruga e saj është: kur klienti "kërkues i blerjes" i afrohet për të hapur mbështetje, banka dëshiron të blejë mallrat nga shitësi vetë, dhe pastaj t'i shesë ato klientit për blerje me murabaha të vonuar, dhe për këtë qëllim banka e bën klientin për blerje agjent të saj për importimin e mallrave, dhe kur t'i arrijnë dokumentet e ngarkesës, ajo i shet ato mallra klientit për blerje me murabaha të vonuar, dhe rregulli i murabahas për atë që urdhëron blerjen i zbatohet...", dhe Zoti e di më mirë.