Them dhe me ndihmën e Zotit: Është e vërtetuar nga Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) se ka thënë: «Kushdo që dashuron dhe e mban sekret, dhe është i ndershëm, dhe vdes, ai është dëshmor». Dhe, hoxha Ahmed Siddiq al-Ghamari e ka përkushtuar këtë hadith në një libër të veçantë për ta vërtetuar, të quajtur: «Shkëputja e dobësisë nga hadithi i atij që dashuron dhe është i ndershëm». Kjo do të thotë se nëse ndodh dashuria nga njëra palë në tjetrën, pa marrë parasysh arsyen, qoftë për shkak të lidhjeve familjare, fqinjësisë, studimeve, punës, apo ndonjë gjëje tjetër, ai duhet ta mbajë atë sekret dhe të jetë i ndershëm, sepse edhe nëse vdes duke e mbajtur sekret dhe duke qenë i ndershëm, ai është dëshmor për këtë. Dhe, ndarja e këtij ndjeshmërie nuk do të thotë se duhet ta shpallim atë dhe të ecim në rrugët e ndaluara me justifikimin e ndodhjes së saj, por është një iluzion dhe fantazi që duhet të shmanget dhe të largohemi prej saj. Megjithatë, përkundër kësaj, ai e konfirmon me siguri se ai që ka përjetuar këtë dashuri në të vërtetë duhet ta mbajë atë sekret; për disa arsye, përfshirë: 1. Është një çështje e fshehtë që askush nuk mund ta dijë, është një çështje e zemrës, dhe askush nuk e di çfarë është në zemrat përveç Zotit të Lartësuar, kështu që leja për ta shpallur atë është një lojë me ndjenjat e njerëzve, për të cilat askush nuk mund të dijë nëse janë të vërteta apo të rreme, dhe hyn në labirinte pa fund. 2. Është një mënyrë për të mbyllur dyert; sepse shumë njerëz do ta shfrytëzojnë atë për të realizuar dëshirat dhe interesat e tyre personale; dhe e kupton këtë të vërtetë ai që ndjek realitetin që jetojmë, sepse nga dhjetëra ose qindra histori dashurie që praktikohen, mund të jetë e vërtetë vetëm njëra, ndërsa të tjerat janë thjesht argëtim ose për një interes sensual që synohet të realizohet. 3. Nëse lejohet, kjo i ekspozon njerëzit për të shkelur dinjitetin e tjetrit dhe për të vjedhur nderin e tyre; sepse shumë vajza e japin veten e tyre vetëm me besimin e verbër te ai që kanë përballë, dhe nuk e kuptojnë se janë një shaka në duar të atyre që janë specializuar në gjueti dhe lojëra. 4. Nëse lejohet, kjo e lidh një palë me tjetrën, dhe mund të ketë pengesa që ndalojnë martesën e tyre, duke shkaktuar dhimbje dhe pendim në zemër për këtë, që çon në mjerim dhe shqetësim në jetën e secilit me atë që i takon. 5. Nëse lejohet, kjo i largon pretenduesit nga avancimi për këtë vajzë, dhe ndoshta disa prej tyre janë më të mirë se ky person, dhe kanë dëshirë për të më shumë se ai; sepse njohja e të tjerëve për një marrëdhënie midis një burri dhe një gruaje, hap një derë të keqe për të folur për nderin e kësaj vajze dhe ndershmërinë e saj dhe gjëra të tjera. 6. Nuk ka ndonjë dobi të vërtetë nga shpallja e saj, qoftë për vajzën apo për të tjerët; sepse supozohet se përfundon me martesë, dhe martesa ende është në dijeni të fshehtë për shkak të mos ndodhjes së saj dhe mosdijes për ndarjen e secilit, kështu që askush nuk e di këto fatkeqësi që do t'i ndodhin atyre. Dhe, Zoti e di më mirë.