Të them dhe me ndihmën e Zotit: Në rastin e gabimit, gabuesi e mban mend agjërimin e tij, por ndodh një gabim; siç është të gëlltisë ujë gjatë pastrimit të gojës në vend që ta nxjerrë. Ndërsa në rastin e harresës, harresari nuk e ka fare në mendje agjërimin, prandaj ai e prish agjërimin duke menduar se është duke prishur, kur në të vërtetë nuk është agjërues. Gabuesi e prish agjërimin e tij dhe duhet ta kompensojë, ndryshe nga harresari, i cili nuk e kompenson dhe është falur, dhe Zoti e di më mirë.