Them dhe me ndihmën e Allahut: Profeti i Allahut, paqja qoftë mbi të, vdiq dhe Kur'ani ishte i ruajtur në zemra, i shkruar në copa letre e të ngjashme, përveç se nuk ishte mbledhur në një mushaf të vetëm, por ishte i shpërndarë. Disa nga hadithet ishin shkruar, siç e shkroi Abdullah ibn Amru, i cili tha: "Unë shkruaja çdo gjë që dëgjoja nga Profeti i Allahut dhe doja ta ruaja, por Kurejshi më ndaluan, duke thënë: Ti shkruan çdo gjë që dëgjon nga Profeti i Allahut, dhe Profeti i Allahut është njeri, flet në zemërim dhe kënaqësi, prandaj e ndalova shkrimin. E përmenda këtë Profetit të Allahut dhe ai tha: Shkruaj, për Atë që ka shpirtin tim në dorë, nuk ka dalë prej meje veçse e vërteta." Musned Ahmedi 2: 162. Shkaku i mosshkrimit të plotë të sunetit në kohën e tij, paqja qoftë mbi të, ishte ndalimi i tij për këtë, pasi ai tha: (Mos shkruani për mua, dhe kushdo që shkruan për mua përveç Kur'anit, le ta fshijë, dhe flisni për mua pa ndonjë pengesë, dhe kushdo që gënjen për mua me qëllim, le të zërë vendin e tij në zjarr) Sahih Muslim 4: 2298. Ky ndalim për shkrimin e tërë sunetit ka disa arsye, përfshirë: 1. Frika nga përzierja e sunetit me Kur'anin; sepse ai, paqja qoftë mbi të, urdhëronte për shkrimin e Kur'anit, kështu që nëse do të kishte insistuar për shkrimin e sunetit siç bënte me Kur'anin, do të kishte ndodhur që sahabët, Allahu qoftë i kënaqur me ta, në disa raste do të kishin dyshime nëse ajo ishte nga Kur'ani apo suneti. 2. Nuk kishte nevojë për shkrim; sepse sahabët e përjetonin atë moment pas momenti dhe ishin shumë të kujdesshëm për ta ndjekur atë në qetësinë dhe lëvizjet e tij, kështu që çdo gjendje e tij ishte e ruajtur në mendjet e tyre për shkak të dashurisë së madhe për të. 3. Shkrimi i saj në kohën e tij, paqja qoftë mbi të, do të kishte qenë i vështirë dhe me kosto të madhe; sepse nuk është e arsyeshme të mendohet se ata mund të shkruanin çdo veprim, fjalë, shenjë apo zë që dilte prej tij, sepse kjo kërkonte që individë të ndjekin atë duke mbajtur shënime në çdo kohë, madje edhe kur flinte, dhe kjo është në kundërshtim me natyrën e thirrjes dhe jetës që kishte Profeti i Allahut, paqja qoftë mbi të, dhe Allahu e di më mirë.