Ai është një krye që i nevojitet mbështetje dhe ka një autoritet të plotë mbi të; sepse kryet që e mbështet dhe ka një autoritet të plotë është në kuptimin e kryes së tij në mbrojtje dhe ndihmë, kështu që ashtu siç i duhet ai zekati i kryes së tij, i duhet edhe zekati i atij që është në kuptimin e kryes së tij. Prandaj, ai duhet të japë sadakën e fitrit për ata që ka nën kujdes, të cilët nuk janë për tregti; për shkak të ekzistencës së arsyeve, që është nevoja për mbështetje dhe plotësimi i autoritetit me kushtin e tij, qoftë ata muslimanë apo jobesimtarë; sepse Ibn Umeri, Allahu qoftë i kënaqur me të dy, tha: "Profeti, paqja qoftë mbi të, urdhëroi sadakën e fitrit për të voglin dhe të madhin, të lirë dhe skllav nga ata që mbani nën kujdesin tuaj", në Sunanet e Bejhekit të Madh 4: 161, dhe Sunanet e Darakutnit 2: 140, dhe Musnedin e Shafisë fq. 93, kështu që është e përgjithshme dhe përfshin muslimanët dhe jobesimtarët. Dhe nga Ebu Hurejra, Allahu qoftë i kënaqur me të, tha: "Ai, paqja qoftë mbi të, jepte zekatin e fitrit për çdo njeri që mbante nën kujdes, të vogël dhe të madh, të lirë ose skllav, madje edhe nëse ishte një njeri i krishterë, nga gruri ose një sa' nga hurmat", tha Zailai në Nësb al-Rajë 2: 414: E transmetoi Tahavi në el-Meshkel, dhe është i përshtatshëm për të qenë i ndjekur sidomos nga transmetimi i Ibn Mubarakut. Dhe nga Ibn Abasi, Allahu qoftë i kënaqur me të dy, tha: "Një njeri jep zekatin e fitrit për çdo skllav të tij, edhe nëse është hebre ose i krishterë", në Musannef të Abdur-Rzak 3: 324.