A ka ardhur nga Profeti, paqja qoftë mbi të, hadithe që tregojnë për mosbesimin e atij që lë namazin
Unë them dhe me ndihmën e Zotit: Nga Xhabiri, Allahu qoftë i kënaqur me të, tha se Profeti, paqja qoftë mbi të, tha: ((Në mes njeriut dhe shirkut dhe mosbesimit është lënia e namazit)), në Sahih Muslim 1: 88, dhe Sunen Tirmidhi 5: 13, dhe në një transmetim: ((Nuk ka asgjë mes robit dhe mosbesimit përveç lënies së namazit)), në Musned e Ebi Auanes 1: 63, dhe Musned e Shihabit 1: 181. Këto hadithe nuk duhet të merren në kuptimin e tyre të drejtpërdrejtë, por mund të interpretohen siç vijon: Së pari: Ato janë të ngarkuara me frikësim dhe madhështi për pozitën e namazit, tha imami Lukenui në Nefh el-Mufti fq. 177: ((Dhe hadithet që tregojnë për mosbesimin e atij që lë namazin janë të ngarkuara me ndalimin dhe qortimin)). Së dyti: Ato janë të ngarkuara me kuptimin e mosbesimit në gjuhë, tha imami Tahaoui, Allahu e mëshiroftë: ((Mosbesimi i përmendur në këtë hadith është ndryshe nga mosbesimi ndaj Zotit, por sipas dijetarëve të gjuhës: Ai mbulon besimin e atij që lë namazin dhe e fsheh atë deri sa të bëhet dominuese mbi të, dhe nga kjo ... thënia e Allahut, i Madhëruar qoftë Ai: (KAMATHAL GHAITHIN A’JABAL KUFAR NABATUHU) (Hadid: 20), do të thotë fermerët që fshehin atë që mbjellin në tokë, jo mosbesimtarët ndaj Zotit, i Madhëruar qoftë Ai, dhe nga kjo është ajo që është transmetuar nga Profeti, paqja qoftë mbi të, në hadithin e errësirës së diellit: ((Dhe e pashë zjarrin dhe pashë shumicën e banorëve të tij gra, thanë: Pse, o i Dërguar i Allahut? Ai tha: Për shkak të mosbesimit të tyre, u tha: A e mohojnë ato Allahun, të Lartësuar qoftë Ai? Ai tha: Ato mohojnë burrin dhe mohojnë mirësinë, nëse do t’i bëje njëra prej tyre mirë për një jetë, pastaj do të shihte diçka nga ti, do të thoshte: Nuk kam parë asnjëherë ndonjë të mirë nga ti)) në Sahih Muslim 2: 626, dhe Sahih Bukhari 1: 357, kështu që ai e quajti atë që bëjnë ato nga mosmirësia si mosbesim, dhe nga kjo është ajo që është transmetuar nga Profeti, paqja qoftë mbi të, nga thënia e tij: ((Shkaku i muslimanit është mëkat dhe lufta e tij është mosbesim)) në Sahih Muslim 1: 61, dhe Sahih Bukhari 1: 27, dhe kjo nuk ishte për mosbesimin ndaj Allahut, të Lartësuar qoftë Ai, por ishte për atë që e mbulonte besimin e tij dhe e mbulonte atë me veprat e tij të këqija ... dhe Allahu e di më mirë deri sa këto transmetime të jenë të sakta dhe të mos kenë dallime)), dhe Allahu e di më mirë.