Nuk është e nevojshme që ai të kalojë ditën kur e arriti, por duhet të mbajë pjesën tjetër të ditës si një ngjashmëri me agjëruesit, ashtu si çdo kush që ka një arsyetim që e pengon nga detyrimi për agjërim ose e lejon të hajë në fillim të ditës, pastaj arsyetimi i tij largohet dhe ai është në një gjendje sikur të kishte pasur detyrimin për agjërim në fillim të ditës, nuk i lejohet të hajë, duhet të mbajë pjesën tjetër të ditës si një ngjashmëri me agjëruesit: si një jobesimtar kur pranon Islamin, si një të çmendur kur rikthehet në vetëdije, si një grua në periudhën e saj kur pastrohet, dhe si një udhëtar kur kthehet me përmbushjen e kushteve, sepse ata duhet të mbajnë pjesën tjetër të ditës si një ngjashmëri me agjëruesit; sepse Sâlima ibn al-Aku' r.a., tha: ((Profeti, salallahu alejhi ue selem, i urdhëroi një njeri nga ata që pranuan Islamin që të shpallë në mesin e njerëzve se kush ka ngrënë le të agjërojë pjesën tjetër të ditës, dhe kush nuk ka ngrënë le të agjërojë, sepse dita është Dita e Ashurës)), në Sahih Buhari 2: 705, dhe Sahih Ibn Hiban 8: 385, dhe Mustadrak 3: 608, dhe Ashura ishte detyrim agjërimi para obligimit të Ramazanit. Dhe sepse koha e Ramazanit është një kohë e shenjtë, duhet të nderohet kjo kohë sa më shumë të jetë e mundur, nëse ai nuk është në gjendje ta nderojë atë duke realizuar agjërimin, duhet ta nderojë atë duke u ngjashmuar me agjëruesit; për të përmbushur të drejtën e tij sa më shumë të jetë e mundur nëse është i aftë për ngjashmëri, dhe për të shmangur ekspozimin e vetes ndaj dyshimeve, shiko: Bada'i as-Sanayi' 2: 103, dhe Durar al-Hukam 1: 204-205, dhe Rad al-Muhtar 1: 253.