Хажға барған адамға тәкбірді көп айтуы ұсынылады: тұрып, отырып, мінгенде, түскенде, тұрған кезде, жүргенде, таза болғанда, жуынған кезде, жыныстық қатынаста болғанда, етеккір кезінде, жағдайлар мен уақыттар өзгергенде, әрқашан биік жерге көтерілгенде немесе аңғарға түскенде, түн мен күннің ауысуында, таң атқанда, парыз бен нәпіл намаздарынан кейін, әрбір міну мен түсу кезінде, кейбір қажылардың бір-бірімен кездескенде, және ұйқыдан оянғанда; Ибн Омардан (Алла оған разы болсын) жеткендей: "Ол мінгенде, түскенде және жатып тәкбір айтатын" [Шафи'и хадистер жинағында, 123-бет, Бейхақи үлкен жинағында 5: 43], Жабирден (Алла оған разы болсын) келгендей, Пайғамбарымыз (с.а.с.): "Пайғамбар (с.а.с.) мінгенде, немесе биік жерге көтерілгенде, аңғарға түскенде, парыз намазынан кейін, түннің соңында тәкбір айтатын" [Ибн Аскардың хадистер жинағында, оның сенімділігі белгісіз, бірақ Ибн Омардың хадисінен дәлел бар: Ол мінгенде, түскенде және жатып тәкбір айтатын. Қараңыз: Иәләу ас-сунан 10: 40-41], Ибн Аббас (Алла оған разы болсын) былай деді: "Пайғамбар (с.а.с.) намаздан кейін тәкбір айтқан" [Термизи жинағында 3: 182, "Хасан ғариб" деді, Бейхақи үлкен жинағында 5: 37, үлкен сөздікте 11: 434]. Қараңыз: Лубаб әл-манасик 113-116-беттер, әл-Уқая 251-бет.