Талабаның сегіз ережесі бар: 1. Талаба тілмен айтылуы тиіс, егер ол оны жүрегінде айтса, ол қабылданбайды, ал мылқау адамға тілімен қозғалу міндетті емес. Алла Тағалаға ұлықтау мақсатында айтылған кез келген зікір талабаның орнына жүреді: «Тәкбир», «Тасбих», «Тахмид», «Тәкбир» және тағы басқалар. Егер ол: «Иә, Алла» десе, жеткілікті. 2. Зікір мен талап араб, парсы және басқа тілдерде айтылуы рұқсат. 3. Талаба бір рет міндетті, ал оны қайталау - сүннет. Жағдайлар өзгергенде: таңертең, кешке, таңғы уақытта, шығу, кіру, тұру, отыру және тағы басқа: міндетті түрде жақсы, ал оны көп айту - ұсынылған. 4. Талабаны әр уақытта үш рет қайталау ұсынылады, және оны бөтен сөздермен араластырмай, үзбей айту керек. Егер ол аралықта сәлемдессе, рұқсат, ал басқаларға сәлемдесуге болмайды. Сүннет талаптарын бұзбау керек, егер ол оған қосымша айтса, ұсынылады: «Ләбәйк, Сәдиг, барлық жақсылық Сенің қолыңда, барлық тілек Сенікі, Ләбәйк, шын жүректен қажылыққа, Ләбәйк, шын мәнінде өмір - ақырет өмірі» және т.б. Негізгі мәтін емес, бірақ жақсы; Ибн Омардан (Алла оған разы болсын): «Пайғамбарымыздың (с.а.с.) талабы: Ләбәйк, Иә, Алла, Ләбәйк, Сенің серігің жоқ, Ләбәйк, шын мәнінде мақтау мен нығмет Сенің, патшалық та Сенің серігің жоқ» және Ибн Омар (Алла оған разы болсын) оған: «Ләбәйк, Ләбәйк, Сәдиг, жақсылық Сенің қолыңда, Ләбәйк, және барлық тілек Сенікі, іс» [Сахих Муслим 2: 841]. 5. Талабаны көп айту ұсынылады: тұрып, отырып, мініп, түскенде, тұрған кезде, жүргенде, таза және дәретсіз, жыныстық қатынаста және етеккір кезінде, жағдайлар мен уақыттар өзгергенде, биік жерге көтерілгенде немесе аңғарға түскенде, түн мен күннің келуінде, таңғы уақытта, парыз бен нәпіл намаздарынан кейін, әр мініп, түскенде, кейбір қажылардың бір-бірімен кездескенде, және ұйқыдан оянғанда; Ибн Омар (Алла оған разы болсын): «Ол мініп, түсіп, жатып, талабы айтылатын» [Муснад Шафиғи, 123-бет, және Сунан Бейхақи, 5: 43]. Жабир (Алла оған разы болсын) айтты: «Пайғамбарымыз (с.а.с.) мініп, жаяу, аңғарға түскенде, парыз намаздан кейін, түннің соңында талабы айтылатын» [Ибн Искардың хадистерін жинауында, және оның сенімділігі белгісіз, бірақ Ибн Омардың хадисінен дәлел бар: «Ол мініп, түсіп, жатып, талабы айтылатын»]. 6. Егер олар топ болса, ешкім басқаның талабына ілеспеуі тиіс; себебі бұл ойларды шатастырады, әр адам өз бетінше талап айтуы тиіс. 7. Талабаны айту кезінде дауысты көтеру ұсынылады, бірақ егер ол қалада немесе әйел болса, бірақ дауысы үзілмей, өзіне зиян келтірмейтіндей көтеру керек; Сәйб бин Халад (Алла оған разы болсын) айтты: «Маған Жәбірейіл келіп, мені серіктеріме дауыстарын көтеруді бұйырды» [Жами ат-Тирмизи 3: 191, және: жақсы, дұрыс, Сахих Ибн Хузайма 4: 173, Сахих Ибн Хибан 9: 111]. Пайғамбарымыз (с.а.с.) сапар кезінде дауыстарын көтергенде: «Адамдар, өздеріңізге назар аударыңыз, сіздер естімейтін немесе жоқ адамға дұға етпейсіздер, сіздер естуші, жақын, және Ол сіздермен бірге» [Сахих Муслим 4: 2076, Сахих Бухари 3: 1091]. 8. Мекке, Мина және Арафат мешіттерінде талап айту керек, бірақ тауапта және умра салауатында талап айтылмайды; себебі сол кезде дұғалармен айналысу әлдеқайда жақсы. Қараңыз: Ләбаб әл-Манасик, 113-116-беттер, әл-Уқая, 251-бет.