Тәлбия бір рет парыз, ал оны қайталау сүннет. Жағдайлар өзгергенде: таң, кеш, таңғы уақыт, шығу, кіру, тұру, отыру және басқа да жағдайларда: міндетті түрде жақсы, ал оны көп айту: сүннет. Әр уақытта тәлбияны үш рет қайталау ұсынылады, және оны сөздермен араластырмай, бірінен соң бірін айту керек. Егер аралықта сәлемдессе, рұқсат етіледі, бірақ басқа адамға сәлемдесуге рұқсат етілмейді. Сүннет тәлбиясының құрылымын немесе грамматикасын бұзбау керек. Егер оған дәстүрлі сөздер қосылса, бұл ұсынылады: мысалы, "Ләбәйк уә Сағдика, барлық жақсылық Сенің қолыңда, Сенің жақсылықтарыңа қараймыз, Ләбәйк, шын мәнінде, өмір - ақырет өмірі" және сол сияқты. Дәстүрлі емес сөздер де жақсы; Ибн Умардан (Алла оған разы болсын) риуаят етілген: "Пайғамбарымыз Мұхаммедтің (с.а.с.) тәлбиясы: Ләбәйк, Алла, Ләбәйк, Ләбәйк, Сенің серігің жоқ, Ләбәйк, шын мәнінде, мадақ пен нығмет Сенің, патшалық та Сенің, серігің жоқ". Ибн Умар (Алла оған разы болсын) оған: "Ләбәйк, Ләбәйк, уә Сағдика, жақсылық Сенің қолыңда, Ләбәйк, және Сенің жақсылықтарыңа қараймыз" деп қосатын." [Сахих Муслим 2: 841]. Қараңыз: Ләбаб әл-Манасик, 113-116 беттер, әл-Уқая, 251 бет.