Мен айтамын, Алланың көмегімен: сиырдың нысабы отыз. Одан азына зекет берілмейді. Отыз сиырдан бір тəйба немесе тəйбие берілуі тиіс - тəйба - бұл бір жыл толған сиыр, ал тəйбие - оның ұрғашысы. Қырық сиырдан бір мəснə немесе мəснə берілуі тиіс - мəснə - бұл екі жыл толған сиыр, ал мəснə - оның ұрғашысы. Ал алпыс сиырдан екі тəйба немесе екі тəйбие берілуі тиіс, жетпіс сиырдан бір мəснə және бір тəйба берілуі тиіс, сексен сиырдан екі мəснə берілуі тиіс. Осылайша, әр ондық сайын зекет нысабы өзгереді; Мұаз ибн Жабалдан (р.а.) былай делінген: «Пайғамбар (с.а.у.) мені Йеменге жіберді, мені отыз сиырдан бір тəйба немесе тəйбие, қырық сиырдан бір мəснə алуға бұйырды» (Тирмизи, 3: 20, жақсы деп бағаланған, Мұстадрак, 1: 555, Ибн Хузайма, 4: 19). Ал қырықтан алпысқа дейін зекет беру Абу Ханифа бойынша міндетті, бұл нысабтар арасында кешірім жоқ, сондықтан қырықтан асқан әрбір сиыр үшін бір мəснəның төрттен бірі, яғни мəснəның оннан бірі берілуі тиіс, ал егер екеу болса, мəснəның жартысы, егер үшеу болса, мəснəның үштен бірі, ал төртеуі болса, мəснəның оннан бірі берілуі тиіс. Бұл Алланың сөзіне сәйкес: {Олардың малдарынан садақа ал} (Тәубе: 103). Ал нысабты бекіту үшін пікір жоқ, және бұл туралы нақты мәтін жоқ, сондықтан зекет берілуі тиіс. Тауус (р.а.) былай деді: «Расулулла (с.а.у.) Мұаз ибн Жабалды (р.а.) Йеменге жіберіп, отыз сиырдан бір тəйба, қырық сиырдан бір мəснə алуға бұйырды. Ол одан аз сиыр әкелгенде, одан ештеңе алуға келіспеді, және: «Мен Расулулладан (с.а.у.) бұл туралы ештеңе естімедім, мен оған қайта оралып, сұраймын» деді. Расулулла (с.а.у.) Мұаз (р.а.) келгенше қайтыс болды» (Муа'tа, 339). Ал екі жақтан: алпысқа жетпей, ештеңе жоқ, онда екі тəйба немесе екі тəйбие болуы тиіс. Мұаз ибн Жабал (р.а.) былай деді: «Расулулла (с.а.у.) мені сиырдың санына қатысты ештеңе бұйырмады» (Ахмад, 5: 230). Ал Бейхақи мен Дарқутни Бақиеден, Масъудиден, Хакимнен, Тауус пен Ибн Аббас (р.а.) арқылы: «Расулулла (с.а.у.) Мұазды Йеменге жіберіп, отыз сиырдан бір тəйба, қырық сиырдан бір мəснə алуға бұйырды. Олар: «Ал, саны көп болса?» деді. Ол: «Расулулла (с.а.у.) маған ол туралы ештеңе бұйырмады, мен оған келгенде сұраймын» деді. Расулулла (с.а.у.) келгенде, ол сұрады, ол: «Онда ештеңе жоқ» деді. Бұл Мұаздың Мәдинаға келгенін және Расулулла (с.а.у.) тірі болғанын көрсетеді. Абу Яла былай деді: «Мұаз (р.а.) Йеменнен келгенде, пайғамбарға (с.а.у.) сәжде етті, ол: «Мұаз, бұл не?» деді. Ол: «Мен Йеменге келгенде, еврейлер мен христиандар өздерінің үлкендеріне сәжде етеді, олар: «Бұл пайғамбарлардың сәлемі» деді. Ол: «Олар пайғамбарларына өтірік айтты, егер мен басқаға сәжде етуге бұйырсам, әйелді күйеуіне сәжде етуге бұйырған болар едім» деді. Бұл Малика мен басқа да дұрыс риуаяттарға қарама-қарсы келеді, Мұхаммедтің (с.а.у.) сөздерімен расталады, Алла жақсырақ біледі.