Мен айтамын, Алладан көмек сұраймын: Пайғамбарымыз Мұхаммед (с.а.с.) қайтыс болғанда, Құран жүректерде сақталған, парақтарға жазылған, бірақ бір кітапқа жинақталмаған, тек шашырап жазылған еді. Сүннеттің аз ғана бөлігі жазылған, мысалы, Абдулла ибн Амр жазған: «Мен Пайғамбардан естіген нәрселердің бәрін жазып алуға тырыстым, бірақ Құрайш мені тоқтатты, олар: «Сен Пайғамбардан естігеннің бәрін жазып жатырсың, ал Пайғамбар (с.а.с.) адам, ол ашуланғанда да, разы болғанда да сөйлейді», - деді. Мен жазуды тоқтаттым, бұл туралы Пайғамбарға (с.а.с.) айттым, ол: «Жаз, менің қолымда тұрған Алламен ант етемін, менен шыққан тек шындық» - деді. Ахмадтың Муснады 2: 162. Сүннеттің толық жазылмауының себебі, Пайғамбар (с.а.с.) оны жазуға тыйым салған, себебі ол: «Менен жазбаңдар, менен Құраннан басқа жазғандар жойылсын, мен туралы айт, бірақ ешқандай қиындық жоқ, мен туралы әдейі өтірік айтқан адам отқа орын алсын» - деді. Муслимнің Сахихі 4: 2298. Сүннеттің толық жазылуына тыйым салудың бірнеше себебі бар: 1. Сүннеттің Құранмен араласуынан қорқу; себебі Пайғамбар (с.а.с.) Құранды жазуға бұйрық беретін, егер сүннетті де солай жазуға тырысса, сахабалар (р.а.) кейбір жерлерде оның Құраннан немесе сүннеттен екенін білмей қалуы мүмкін еді. 2. Жазуға қажеттілік болмады; себебі сахабалар оны әр сәтте көріп, оның тыныштықтары мен қозғалыстарын мұқият бақылап отырды, оның барлық жағдайлары олардың ойында сақталды; олар оған деген үлкен махаббаттары үшін. 3. Оның заманында сүннетті жазу қиын және қымбат болды; себебі Пайғамбар (с.а.с.) жасаған әрбір іс-әрекет, сөз, ишара немесе сыбырды жазу мүмкін емес еді; себебі бұл үшін адамдар әр уақытта, тіпті ұйықтаған кезінде де, дәптерлермен оны бақылап отыруы керек еді, бұл Пайғамбар (с.а.с.) жүргізген шақыру мен өмір сүру табиғатына қайшы келеді, Алла біледі.