Мен айтамын, Алланың көмегімен: Намазды тастау екі жағдайға бөлінеді: не оны мойындамау, не жалқаулық: бірінші: намазды мойындамау және оны жоққа шығару: ол кәпір; өйткені намаз – дәлелмен бекітілген парыз, және парызды жоққа шығарған адам кәпір. Екінші: Намазды әдейі, немқұрайдылықпен тастау: ол – фасық, және намаз оқығанша ұсталады; өйткені ол құлдың құқығына байланысты ұсталады, Алланың құқығы одан да маңызды. Әбу Убададан (р.а) риуаят етілген: «Алла өз құлдарына бес намазды парыз етті, кім оларды толық орындап, олардың құқығын жеңілдетпей келсе, Алла алдында оған жәннатқа кіру уәдесі бар, ал кім оларды жеңілдетіп орындаса, Алла алдында оған уәдесі жоқ, егер қаласа, азаптайды, егер қаласа, кешіреді» (Сахих Ибн Хиббан 5: 23, Мухтасар 8: 365, Сунан Әбу Дәуд 2: 62, Сунан Нәсәи 1: 142, Муджтаба 1: 230, Сунан Ибн Мәжа 1: 449, Муа'та 1: 12). Басқа риуаятта: «Кім олармен кездессе, олардың ешбірін жоғалтпай, ол үшін жәннатқа кіру уәдесі бар, ал кім оларды жеңілдетіп орындаса, ол үшін уәдесі жоқ, егер қаласа, азаптайды, егер қаласа, кешіреді» (Муснад Ахмад 5: 322, Мушкил әл-Әсәр 4: 194). Кәб ибн Әжра (р.а) айтты: «Расында, Алла елшісі (с.а.с) бізге мешітте шықты, бізден жеті адам бар едік, үш адам арабтардан, төрт адам бізден. Ол: «Сендерді мұнда не отырғызды?» - деді. Біз: «Намаз» - дедік. Ол: «Сосын саусағымен жерге нұқып, біраз уақыт төмен қарады, сосын бізге басын көтеріп: «Сендер Раббыларың не дейді, білесіңдер ме?» - деді. Біз: «Алла мен елшісі жақсы біледі» - дедік. Ол: «Кім намазды уақытында оқып, шегінбесе, оған Алла алдында жәннатқа кіру уәдесі бар, ал кім намазды уақытында оқымаса және шегінбесе, менде оған уәде жоқ, егер қаласа, оны тозаққа, егер қаласа, жәннатқа кіргізеді» (Мушкил әл-Әсәр 4: 200, Сунан Дарими 1: 303, Муснад Абд бин Хамид 1: 145). Имам Тахауи Мушкил әл-Әсәр 4: 201-де айтты: «Екі риуаятта да: «Егер қаласа, оны жәннатқа кіргізеді» делінген, бұл оның исламнан шыққанын және кәпір болғанын білдірмейді; өйткені Алла, Жоғары, өзіне серік қосқанды жәннатқа кіргізбейді; өйткені Ол, Жоғары, былай деді: {Шынында, кім Аллаға серік қосса, Алла оған жәннатты харам етті} (Мәйда: 73), және оған кешірмейді; өйткені Ол, Жоғары, былай деді: {Шынында, Алла серік қосылғанды кешірмейді, ал одан төмендегілерді қалағанына кешіреді} (Ниса: 48).» Бұл, әрине, дұрыс; өйткені Алланың құлдарына арналған парыздары арнайы уақыттарда: бес намаз, Рамазан айының оразасы, және кім Рамазан айының оразасын мойындамай, әдейі тастаса, ол кәпір емес және исламнан шыққан емес, сол сияқты намазды уақытында оқымай, оны мойындамай тастаған адам да кәпір емес және исламнан шыққан емес. Қараңыз: Мушкил әл-Әсәр 4: 206, Тенуир әл-Абсар және Дур әл-Мухтар 1: 235, Алла жақсы біледі.