Мен айтамын, Алланың көмегімен: Имамның артында намаз оқылмайды, тек тыңдап, зейін қою керек. Ол туралы Алла Тағала былай деді: {Құран оқылғанда, оған құлақ салыңыздар және үнсіз болыңыздар, бәлкім, сіздерге рақым болады} [Әнғам: 204]. Пайғамбарымыз (с.а.с.) айтты: (Имам такбір айтқанда, сіздер де такбір айтыңыздар, ал оқығанда үнсіз болыңыздар) Әбу Дәудтың Сунанында 1: 165, Мүжтәбада 2: 141, Ибн Мәжә Сунанында 1: 276. Пайғамбарымыз (с.а.с.) айтты: (Кімде-кімнің имамы болса, имамның оқуы - оның оқуы) Ибн Мәжә Сунанында 1: 277, Дарқутни Сунанында 1: 353, Мағыналардың түсіндірмесінде 1: 217. Әбу Һурайра (р.а.) айтты: Пайғамбарымыз (с.а.с.) дауыстап оқыған намаздан кейін: (Сіздердің арасынан менімен бірге оқыған ешкім бар ма?) деп сұрады. Бір адам: Иә, уа, Алланың елшісі, деді. Ол: Мен Құранмен таласамын деп айтпаймын, деді. Содан кейін адамдар Пайғамбарымыз (с.а.с.) дауыстап оқыған намазда оның артында оқуды доғарды, естігеннен кейін Пайғамбарымыздан (с.а.с.) Сунан Термизиде 9: 118-119, Ибн Мәжә Сунанында 1: 276, Ахмадтың Муснәдінде 2: 284. Айша (р.а.) айтты: (Имамның артында оқуымнан гөрі, оттың шоғын тістеп алуым артық), және осыған ұқсас сөздер Әсвадтан Ибн Әби Шәйбаның Муснафында: 331. Саид ибн Әби Уақас (р.а.) айтты: (Имамның артында оқитын адамның аузында оттың шоғын болғанын қалаймын), және Омар ибн Хаттаб (р.а.) айтты: (Имамның артында оқитын адамның аузында тас болса екен) Мұхтари Мухаммедте 1: 423, Ажамның орташа 8: 87.