Мен айтамын, Аллаға тәуекел: Жамағат имамның артында оқымайды, тек тыңдап, үнсіз отыруы керек. Алла Тағала былай дейді: {Құран оқылғанда, оған құлақ салыңдар және үнсіз болыңдар, бәлкім, сіздерге рақым етілер} [Әнғам: 204]. Имам : «Имам такбир айтқанда, сіздер де такбир айтыңыздар, ал оқығанда, үнсіз болыңыздар» деді. Бұл Әбу Дәудтың Сунанында 1: 165, Мұжтәбада 2: 141, Ибн Мәжәһтің Сунанында 1: 276. Имам : «Кімде-кімнің имамы болса, имамның оқуы – оның оқуы» деді. Бұл Ибн Мәжәһтің Сунанында 1: 277, Дар Қутнидің Сунанында 1: 353, Мағыналардың түсіндірмесінде 1: 217. Әбу Һурайрадан (Алла оған разы болсын) жеткен хабарда, Пайғамбар  дауыстап оқыған намаздан кейін: «Сіздерден менімен бірге оқығандар бар ма?» деді. Бір адам: «Иә, уа, Алла Елшісі» деді. Ол: «Мен Құранмен таласамын деп айтамын» деді. Содан кейін адамдар Пайғамбар  дауыстап оқыған намазда Пайғамбармен бірге оқуды тоқтатты» деп айтылған. Бұл Тирмизи жинағында 9: 118-119, Ибн Мәжәһтің Сунанында 1: 276, Ахмадтың Муснәді 2: 284. Айша (Алла оған разы болсын) былай деді: «Имамның артында оқуымнан гөрі, отқа тісіммен тістегенді артық көремін», сондай-ақ, әл-Әсвадтан да осындай сөздер айтылған, Ибн Әби Шәйбаның Муснафында: 331. Саид ибн Әбу Уақастан (Алла оған разы болсын) жеткен хабарда: «Имамның артында оқитын адамның аузында от болуын қалар едім» деді. Омар ибн Хаттабтан (Алла оған разы болсын) жеткен хабарда: «Имамның артында оқитын адамның аузында тас болуын қалар едім» деді. Бұл Мұхтарида 1: 423 және Ажамның Орташа 8: 87-де айтылған.