Мұсылман шариғаттық үкімдерінде белгілі бір фиқһқа шектелмеуі тиіс, керісінше, хадистердің дұрыстығына негізделуі қажет. Ғалымдардың кейбірі: «Егер хадис дұрыс болса, ол менің мәзһабым» деп айтқан. Кейбір мәселелерде шектеулер болуы мүмкін, бірақ оларда пайғамбар Мұхаммедтің (с.а.с.) жеткізген хадистеріне сүйене отырып рұқсат бар. Мысал ретінде: Доктор Мұаз Хауидің әйелдердің тазалығы туралы үшінші сабағы, мұнда ол келтірген хадисті көптеген ғалымдар әлсіз деп есептейді, сонымен қатар доктордың пікірі пайғамбар Мұхаммедтің (с.а.с.) айтқандарына және біздің анамыз Айша (р.а.) айтқанға қайшы келеді: 1. Пайғамбар Мұхаммед (с.а.с.) әрдайым Алланы еске алатын, ал Құран да еске алу болып табылады. 2. Пайғамбар Мұхаммед (с.а.с.) Айша (р.а.) қажылық кезінде етеккір кезінде қажылардың бәрін жасауды бұйырды, тек үйдің айналасында айналмауды және намаз оқуды; еске алу мен Құран оқу қажылардың істейтін нәрселерінің бірі емес пе? 3. Пайғамбар Мұхаммед (с.а.с.) мұсылманның лас болмайтынын айтты; онда біз етеккір әйелді Құран оқудан қалай шектей аламыз? Себебі, иман келтірген адам лас емес. 4. «Оны тек тазартылғандар ғана ұстайды» деген аятта: сақталған тақта, яғни періштелер тазартылған, адам емес. Сондықтан, осында, бауырым, пікірлер мен даулар басталады, және негізі хадистер мен олардың дұрыстығын, хадис ғалымдарының хадистің дәрежесінің дұрыстығы туралы пікірлерін атап өту керек; осылайша, адам өз ұстаздарынан алған нәрсесіне толық сенімді болуы үшін.